Galicyanie, pamiątki rabacji

Łososina Górna, grób ks. Macieja Browarnego

Maciej Browarny urodził się 23 II 1811 w Nowym Targu w rodzinie mieszczańskiej. Studiował w Tarnopolu, Bratysławie, Koszycach, Lwowie i Tarnowie, gdzie w 1836 przyjął święcenia kapłańskie. Jako wikary pracował w Żegocinie, Trzcianie i Okulicach. 10 lutego 1846 roku władze z doniesienia Żydów Mendla Fenchela, Mojżesza Klappholza oraz Izraela Salamona aresztowały w Ryglicach tamtejszego proboszcza Józefa Orłowicza i wikarego Jana Zarębę. Obaj trafili do odosobnienia w klasztorach, skąd zostali uwolnieni dopiero na mocy amnestii w 1848. Aresztowanie zapewne ocaliło księżom życie, na które nastawał ich parafianin Andrzej Zając, a i Żydowie źle na tym nie wyszli, bo otrzymali od Breinla nagrodę. Na czas nieobecności proboszcza władze kościelne do Ryglic skierowały ks. Browarnego. Administrował tą niespokojną parafią do 1848, po czym trafił jako wikary do Zawoi. Następnie administrował w Makowie, a 4 VII 1851 został proboszczem w Łososinie Górnej. Zmarł tamże 19 VIII 1892.

Prawdopodobny portret ks. Browarnego

 Źródło: https://awers-rewers.pl/ks-maciej-browarny/

 Galicyanie, pamiątki rabacji

Łososina Górna, grób Apolinarego Zielińskiego

Apolinary Prus Zieliński (1816-1892) właściciel Lipnicy i Niecwi, weteran powstania listopadowego, należał do ścisłego kierownictwa planowanego powstania krakowskiego i prowadził ożywioną działalność agitacyjną. Aresztowany 19 II 1846 spędził kilka miesięcy w więzieniu w Nowym Sączu, a na początku lipca przeniesiono go do Lwowa. Na wolność wyszedł w 1848 na mocy amnestii. Ożeniony z Kazimierą Zdanowską (1837-1914) miał jedną córkę Maryję, która wyszła za Stanisława Dunikowskiego. Po uwolnieniu prowadził działalność gospodarczą w Klęczanach, gdzie wraz z Bratem Eugeniuszem wydobywał ropę. Bracia na krótko weszli nawet w spółkę z Ignacym Łukasiewiczem. Po sprzedaniu Niecwi osiadł z żoną w modrzewiowym dworku w Koszarach, gdzie zmarł w 1888 lub jak na grobie w 1892. Janczową, własność żony, sprzedał poznanemu w więzieniu Antoniemu Skąpskiemu. Opiekował się bratem Wiktorem (1814-1876), który w 1846 ledwie uszedł śmierci, po czym rozchorował się psychicznie. W rodzinnym grobie w Łososinie Dolnej pochowani są Apolinary, Kazimiera, Marya, Stanisław Dunikowski.  

 

 Galicyanie, pamiątki rabacji

Łososina Górna. Grób Juliusza Żuławskiego

W Młynnem Niżnem istniał dworek zwany Słomianną. Drewniany budynek składał się z czterech pokoi. Również zabudowania gospodarcze były z drewna. Do dworku należało 300 morgów ziemi ornej z lasem. Właścicielem majątku był Teodor de Friedensfeld Laskiewicz (Laśkiewicz). Po nim dobra te odziedziczyła jedyna córka zmarłego Maria z Laskiewiczów Żuławska, której mężem był Juliusz Szeliga Żuławski (1814 - 1858), ojciec Kazimierza i dziad Jerzego, literata, prekursora polskiej powieści fantastyczno - naukowej, taternika i legionisty pochowanego na cmentarzu wojskowym w Dębicy.
W czasie napadu na dwór w Młynnem kobiety znalazły schronienie u gospodarza Marcina Gizy, zaś pan Laskiewicz, pasierb Seweryn Głębocki, zięć Juliusz Żuławski zostali pojmani, pobici i odstawieni do Bochni. Laskiewicz pod dozorem policji został w Bochni, zaś Głębockiego i Żuławskiego przewieziono do Wiśnicza, a stamtąd do Sącza. Dwór został zrabowany i zniszczony.