Galicyanie, pamiątki rabacji
Tęgoborze, grób ks. Antoniego Wieczorka
"W Tęgoborzy dwór całkiem zrabowali i stłukli, a to tak dalece, że tylko gołe ściany pozostały, zaś państwo tego dworu o dwie godziny wprzód przed temże rabunkiem do Sącza wyjechali. Tutejsi parafianie, dzięki Bogu, nie zabili nikogo, tylko w Łyczance do tutejszej parafii należącej poddani z Łososiny, a parafianie jakubowscy, zamordowali leśniczego. Po uczynionym rabunku na dworze przyszło około 300 chłopów do podpisanego na plebanię i to właśni parafianie, z kosami, widłami, siekierami, a widząc to wyszedłem na ganek przeciwko nim, a widząc ich tak rozjudzonych, pytałem się po co przyszli, gdy mi żaden nie odpowiedział, tylko po sobie spoglądali, a widząc, co już indziej uczynili i poznawszy ich zamiar, przemówiłem do tychże treściowo w religijnym sposobie, róbcie co się wam podoba, ale wznieście oczy swoje ku niebu, że Pan Bóg patrzy na was, potłuczcie wszystko, zrabujcie, mnie możecie zamordować, ale w czasie swoim ciężki rachunek Panu Bogu z tego zdać musicie itp., to ich wzruszyło, dopiero zaczęli czapki i kapelusze z głowy zdejmować i powoli porozchodzili się. Drugiego dnia z rana podobna chmara nowa się zgromadziła na plebanię, a odezwawszy się znowu do nich słowami religijnymi, wystąpił jeden z pomiędzy nich i oświadczył w imieniu wszystkich, że najmniejszej szkody nie zrobią, a jeżeli by mi któren krzywdę wyrządził, iż go sami surowo ukarzą, ale że rewizję przedsięwziąć muszą, więc na to pozwoliłem; a wszędzie najostrzejszą rewizję przedsięwzięli, nawet w kościele, ale do tegoż nie wszyscy weszli, jedynie sześciu i tamże wszedłszy popatrzyli się i zaraz na powrót wyszli. Pytając się tychże, czego by szukali, lecz na to żaden nic nie odpowiedział". [Fragment Pamiętnika kościoła i parafii Tęgoborzy]
Ks. Prałat Antoni Wieczorek urodził się w Kaniowie 31 maja 1806 roku. Był proboszczem w Tęgoborzy koło Nowego Sącza, gdzie zmarł 10 grudnia 1882 roku i tam został pochowany. W 1876 roku ufundował w Kaniowie kościół, plebanię i cmentarz. Oprócz funduszy na ich budowę przekazał również majątek gruntowy o powierzchni 11.3989 ha w celu zapewnienia utrzymania księdza po utworzeniu nowej parafii. Kronikę parafialną Tęgoborzy, skąd powyższy fragment, prowadził od 1841 roku.
