Galicyanie, pamiątki rabacji
Gromnik, grób ks. Antoniego Sapady
Antoni Sapada (1807-1879) urodził się w Starym Sączu w rodzinie mieszczańskiej. Studiował we Lwowie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1831. Jako wikary pracował w Nowym Sączu, Tuchowie i Lubczy. W 1836 objął probostwo w Gromniku. Kiedy rabowano dwór w Gromniku, Paulina Dembińska z dziećmi znalazła schronienie na plebanii u ks. Sapady, który tę nieszczęsną rodzinę żywił i bronił przed rabusiami przez kilka tygodni.
Galicyanie, pamiątki rabacji
Gromnik, pomniki nagrobne ocalałych z rzezi. Zabici są pochowani w mogile zbiorowej w Tarnowie. W dworze mieści się obecnie urząd gminy. Majątek Gromnik dzierżawił od teścia Feliksa Dzwonkowskiego Aleksander Dembiński, który wraz z bratem został zamordowany w pobliskim Chojniku. W porę zawiadomiona o nadejściu czerni Paulina Dembińska opuściła z synami dwór i schroniła się u miejscowego plebana Antoniego Sapady. Kiedy dowiedziała się o śmierci męża, ślubowała, że jeśli pozostała rodzina przetrwa rabację, odda najstarszego syna Stefana na służbę bożą. Czytając "Rok 1846" Stefana Dembińskiego (1840 - 1921) należy pamiętać, że jej, sześcioletni wówczas autor, również był ofiarą rabacji, a pracę swoją poświęcił zamordowanemu ojcu.
