Galicyanie, pamiątki rabacji

Ołpiny - Podlesie

Kapliczka wotywna z 1846 r. z fundacji Józefa i Anny Augustynów oraz Józefa Grzywny. Być może związana z zamordowaniem dzierżawcy Ołpin Romana Kamińskiego.

 Galicyanie, pamiątki rabacji

Gorlice Blich krzyż wotywny

Wzniesiony w 1846 jako wotywny w okresie rabacji. Odnowiony 1934 staraniem ks. Świeykowskiego. 
Ks. Michna zapisał, że włościanie koło Gorlic nie splamili się rabacją. W okolicy rozbito jedynie dwór w Bystrej, ale krzywdy posesorowi nie uczyniono, gdyż schronił się wcześniej do Gorlic. Można ostrożnie przypuszczać, że krzyż wystawiono w związku z zatrzymaniem się bandy Korygi, która nie odważyła się uderzyć na gotowe do obrony miasto lub może z procesją przebłagalną do kościoła w Gorlicach.

 Galicyanie, pamiątki rabacji

Chojnik, krzyż rabacyjny

Krzyż drewniany pierwotnie wzniesiony w 1848 w związku z wydarzeniami rzezi galicyjskiej. Nieustalonej fundacji. Drewniany, z dużym metalowym wizerunkiem Chrystusa, zapewne późniejszym, osłoniętym blaszanym daszkiem. Przy odnowionym krzyżu tablica informacyjna.

 Lwów, Cmentarz Łyczakowski (potrzebne zdjęcia)

1. Schmitt Henryk (1817 - 1883) syn Niemca i Polki Katarzyny Orzechowskiej, od 1837 członek Wolnych Haliczan, nauczyciel w majątku Franciszka Wiesiołowskiego. Za działalność spiskową aresztowany w 1841, skazany na karę śmierci, ułaskawiony po trzech i pół roku. Uczestnik wyprawy na Narajów, aresztowany 9 maja 1846 r. Po roku śledztwa skazany z Wiśniowskim na karę śmierci. Wiśniowski został stracony razem z Józefem Kapuścińskim, a Schmitt ułaskawiony na 20 lat więzienia w Spielbergu. Amnestionowany w 1848. Po uwolnieniu zajął się pracą pisarską . Wydał historię Polski i kilka monografii historycznych. Zyskał uznanie, a jego pogrzeb w 1883 r. we Lwowie stał się manifestacją. 

2. Stokowski Apolinary (1817 - 1901) uczestnik akcji zbrojnej w Narajowie, aresztowany w Zaleszczykach i skazany na 20 lat Spielbergu. Amnestionowany w 1848. Wkrótce za udział w pracach Rady Narodowej zmobilizowany do armii austriackiej i skierowany na granicę turecką. Po powrocie do Lwowa wiele lat pracował w Towarzystwie Kredytowym Ziemskim. [Autor relacji z wyprawy na Narajów, Dembiśski, s.237]

3. Smolka Franciszek (życiorys powszechnie znany, więc kilka uwag): Kiedy Dembowski zażądał, by Smolka objął kierownictwo ruchu powstańczego we Lwowie, ten odmówił, gdyż uważał, że nie ma szans na zwycięstwo. Kiedy Dembowski zagroził mu szubienicą, Smolka odpowiedział: "Ta groźba nie zmienia w niczym ani mego przekonania, ani postanowienia: być może, że będę wisiał, natomiast pewny jestem, że uratuję od niechybnej zagłady młodzież i tych, którzy nie umieją się liczyć z istotnymi czynnikami obopólnego położenia".

4. Władysław Lubicz Czaplicki (1828 - 1886), spiskowiec, uczestnik powstania 1846, więzień stanu, autor "Pamiętnika więźnia stanu" i "Powieści o Horożanie". Pochowany w kwaterze powstańców listopadowych. Tam tez jego ojciec Józef (1780 - 1848)

Szczegółowe biogramy: Nicieja Stanisław S. Cmentarz Łyczakowski we Lwowie

 Galicyanie, pamiątki rabacji

Ropczyce, Krzyż i Obelisk Pamięci  Ofiar rabacji 1846

 

 

 Galicyanie, pamiątki rabacji

Grybów, groby Zielińskich i Stadnickich 

Przed rabacją uciekli na Węgry do Preszowa. Należące do nich majątki zostały zrabowane.

Pochowani Cyryl i Amalia Zielińscy,
Eustachy Stadnicki

Grób Konstancji na cmentarzu starym

Grób Olimpii na cmentarzu starym

 Galicyanie, pamiątki rabacji

Grybów, grobowiec Hoschów

Księga memorabilium miasteczka tego [Grybowa], w którego sąsiedztwie srożyła się burza rozruchów chłopskich, bardzo skąpe tylko bo ośmiowersowe przechowała i to bardzo ogólnikowe podanie o wypadkach r. 46. Na wiadomość o rozruchach, uciekli Ferdynand i Julia Hoschowie, właściciele Grybowa, tak samo Cyryl i Amalia Zielińscy właściciele Biały niżnej, Polany i Gródka do Preszowa na Węgry, dwory zaś w Biały, Polnej i w Siołkowy należących do Hoszó.w, spichrze i stajnie zrabowali częścią swoi, częścią obcy chłopi. Chłopstwo chciało uderzyć na miasteczko Grybów, lecz zostali odparci przez mieszczaństwo wsparte przez włościan Biały wyżnej i Kąclowy. [Dembiński, s.154]

artykuł prasowy